“Levi, check is hoe tof ik kan zitten op m’n scootertje!” Levi ‘zen-met-kokosnoten-dankzij-zijn-nieuwe-haarbandje’ trekt z’n gashendel open en komt naast me rijden. Door z’n zwarte zonnebril ziet’ie hoe ik heel stoer m’n benen over elkaar heb geslagen. Gangsterlijke FawakaIllness heet dat. Minder gangsterlijke FawakaIllness ownt Armand op dat moment. Terwijl ik in mijn toffe houding over het asfalt cross, zie ik rechts Quirie voorbij schieten. Met een cameraatje in z’n handen.

Gheghe, dat was drie dagen geleden. In Pai. Bij aankomst was Pai kilo-saai, totdat we Sarijn (Natte Kleefrijst) en Dounia tegenkwamen. Die chicks wisten dus alles van de Margriet Winterfair af. Nou, dan ben je bij mij natuurlijk he-le-maal binnen! Via de dames kwamen we weer in contact met een stel Engelse dudes&chicks. Die waren da bomb, wahaaant:

- In die click zat het eerste PES-chick op aarde die ik ben tegengekomen. (Voor de n00bs: “Wat is PES?”)
- Ik kwam daar Pete tegen die op Peer lijkt (voor de geeks: “Wie is Peer?” en scrollen maar)
- En de rest, check die dope scooterclick!

En ‘s avonds Arie-Willem LSD bleren bij het kampvuur. Of gewoon lekker chillen bij het zwembad. Hartstikke gezellig dus

Dat was Pai. Natuurlijk heb ik daarvoor nog veel meer spannende avonturen a la Bassie&Adriaan meegemaakt. Om mezelf een korte-termijn-geheugen-opfris-cursus aan te bieden: Na de blauwe plekken, vorige week vanaf Vientaine (hoofdstad van Laos) naar Chiang Mai gereisd. Dat was zo saai dat we de dag erop naar Pai zijn gegaan.

Maar goed, ik zit nu met Levi op Khoa San Road. Zonder Armand, want die is geloost. Toch… Je moet toch iets om (je) handen hebben. Kostte Armand klauwen met geld (die gast drinkt, danst en versiert chickies als een voetbalvrouw met de portomonnee van haar mannetje op stap), Armband kost een stuk minder. Vandaar dat ik er meteen een stuk of vijf bij de ‘locals’ van Khoa San Road heb aangeschaft.

Levi&ik reizen nu met z’n tweetjes+wat armbanden. Moet ook wel, als je de Tarzan-skills van Quiry kent, dan wil je niet met hem 4 weken lang op een surfplank staan. De plannen zijn veranderd: in plaats van eerst te gaan duiken in Thailand&Maleisie, pakken Dollski en ik morgenochtend het vliegtuig naar Bali. Daar worden we opgewacht door Emanuele, een toffe dude die we viavia kennen. Vier weken chillen, het leven is hard

Voor de mensen die zich afvragen hoe sloeber de internetcafeetjes in Thailand zijn: ze zijn niet sloeber. En dit is Levi’s blog.

Het is geel en valt op. Levi Dolls. Bummer, het is geen grapje, maar vandaag was het de begrafenis van de zus van de koning van Thailand (link). Wisten wij veel. Nadat we van een lekker ontbijtje hadden genoten, begaven we ons via de boot-taxe (28 cent) naar ‘een’ boeddhistische tempel.

Helaas, drukte heerste zwaar, op straat zag het er letterlijk zwart van de mensen. Te wijten aan die begrafenis dus. Check hieronder de pics. Ik zeg het je toch, dat geel valt gewoon te veel op.

@Pikey: We vertrekken overmorgen naar Pattaya
@C’tje: Ik zal is wat pics gaan schieten

Marloes&Joost, gefeliciteerd met jullie verjaardag, we nemen een cocktailtje op jullie En dit is Levi’s blog.

We zijn moe, maar aangekomen! Levi&Nafthali zitten in Azie! Joehoe! Vergeet de noedelsoep van Knorr: die is nepper dan nep! Vandaag heb ik dus de echte noedelsoep op. Wist je dat daar ook echte kip in zat in plaats van poeder? Ik niet.

Bovenstaande homie is de eerste buitenlander die Levi&ik hebben ontmoet; Ollie. Ollie komt uit Oostenrijk, doet me heel erg denken aan Elzinus en is duik-instructeur. Dikke handig, want voor maar 200 donnies kunnen we bij hem duikles nemen. “Special discount voor you”. Naast duik-instructeur is hij documentaire-maker. Deze Sanka gaat dus binnenkort naar Afrika om daar een docu te maken over een Duitse Afrikaan die auto’s uit Europa naar Afrika importeert. Mocht je dus nog Afrikanen kennen…

In ieder geval; Stollie komt al vier jaar in Thailand, dus heeft ons even wegwijs gemaakt in Bangkok. Dikke handig, want zo duurde het geen 150, maar 30 minuten om ons hostel te bereiken. Verwacht geen hotelkamers a la Van der Valk, het appartementje dat wij hebben bestaat uit een kamer van twee bij twee-en-een-halve meter. Passen precies twee bedden in

Voor de rest; 24 graden, 10 baht (20 eurocent) voor een kwartier internetten, 1,20 donnies voor een biertje van 6,4% en heel veel kleine hondjes. Ik zweer het je: als ik hier met C’tje zou zijn, dan zou ik elke drie minuten stil staan.

Morgen maar is op weg naar een of ander paleis en wat tempels. Wat we voor de rest gaan doen? Joost mag het weten!

Een kamer van 2×2,5 is best gezellig, wij willen (st)Ollie met ijs! En dit is Levi’s blog.