Nafthali

Het gaat om het rode trommeltje dat ik in mijn handen heb. Bijna niet te zien, het groen overheerst een beetje. Gisteren lag het dan eindelijk op de mat. Met ‘het’ doel ik op de herfst/winter catalogus van Present Time. Daar pronk ik met mijn afgekloven nageltjes een klokkie, met m’n plofkop een spaarpot en al chillend dat geweldige lunchtrommeltje. Vol met oude kaas, maar dat terzijde. Bovenstaande foto is live geript uit het magazine, ohhooooh!

Honger maakt rauwe bonen zoet, zo ook de nasi die we op Babypop voorgeschoteld kregen. Dat klinkt slecht, maar neem van mij aan, het was ietsjepietsje beter geregeld dan op Valtifest Op de NDSM-werf was het lang wachten voordat we mochten opbouwen. En dan ga je rare dingen doen.

Springen enzo. Blijkt dat Arie-Willem helemaal niet kan springen: “Mijn strakke broekje scheurt dan uit.” Vandaar. Ach, hurken is ook stoer.

Zaterdag dus twee keer opgetreden. Opener van Chill Up op Valtifest, waar we voor een oppervlakte ter grootte van een voetbalveld speelden. Dat het vol stond met mensen heb ik niet gezegd, maar het was wel groot. Is toch wat anders dan normaal he? Dat was het sowieso, met alle kleurtjes. Een beetje sfeerproeven kan je bij Het Parool Kinky shit hoor, volgend jaar zijn Arie-Willem, Sietsos, Mo’tje, Pio, Lichtgrijze Leppi, Timmeuh en Jana weer van de partij.

Na Valtifest gruwelijk hard doorgesjeesd naar Babypop: “Er zijn twee witte kippen. Er is een witte kip. Hoeveel witte kippen zijn er?”, aldus de oprichter van lichtgrijs.nl. Wie het antwoord weet, mag het zeggen. Het was daar overigens goed geregeld. Nasi, bier, muntjes, armbandjes en FawakaIllness, wat wil een mens nog meer? Meer foto’s zien? Dat kan zo hierrr.

PS: klikklikklikklikklik