Nafthali

Ik had er misschien veel eerder mee moeten beginnen, maar het kwam pas in Bali op m’n pad. Natuurlijk had ik er al het een en ander over gelezen, maar toen Arielle me er wat meer over vertelde wist ik het zeker: “Ik ga ook couchsurfen.”

Zo gezegd, zo gedaan. Tijdens m’n laatste dagen Bali een profiel op couchsurfing.org aangemaakt, zodat ik in Kuala Lumpur mogelijk een slaapplekje bij iemand op de bank kon vinden. Want dat kan je verwachten bij couchsurfen: een gratis overnachtingsplek, of dat nu op de vloer, naast iemand in bed of op de bank is.

En zjawel, op de request van Podollski&mij werd gereageerd. Ene John had nog wel twee slaapplekken over. Na exact een maand Indonesie vertrekken The FawakaBrothers vanaf Den Pasar. 3,5 uur later komen we op KLCC (Kuala Lumpur, Maleisie) aan. Even een busje pakken, die ons op KL Sentral dropt, waar we hebben afgesproken met John.

Daar ontmoeten we op het afgesproken tijdstip (02:50 uur) John. “It’s only three minutes walking.” “Chill”, denk ik. “Da’s dus lekker in het centrum en ik heb een kilo-zware backpack (broeken van Hurley, mini-surfboard, kikkers, zonnebrillen, kettingen, doosjes, te veel onzinnige souvenirs) op m’n schouders hangen.”

Tijdens deze reis heb ik geleerd dat Aziaten – net als mij – goed kunnen overdrijven, maar John spreekt de waarheid. Na een paar minuten staan we voor een prachtige woontoren, en warempel, we gaan er ook nog naar binnen. Op de dertiende verdieping stappen we uit de lift om vervolgens een ziekelijk groot, mooi en duur appartement (check het filmpje) binnen te stappen. In de woonkamer staat ook nog een grote bank, dus dat wordt lekker couchsurfen.

Maar what the Fuwacka? John verrast ons zonder dat’ie het zelf doorheeft: “Okay, I live in the building next door, here is the key.” Daar staan we dan, in een penthouse met twee slaapkamers, een keuken, drie badkamers en een woonkamer van heb ik jou daar: helemaal voor onszelf!

Tja, check het filmpje en de foto’s maar even heel goed uit. Couchsurfen was in m’n hoofd slapen op een bank, niet een heel fokking penthouse voor z’n tweetjes. Maar je kan dus bij alle lagen van de bevolking terechtkomen. Nu hadden wij het ‘geluk’ dat John een kunsthandelaar met te veel geld is, dus hadden we een goed gepimpte bank tot onze beschikking.

In Kuala Lumpur naar ongeveer elke shopping mall geweest, niet alleen om te winkelen, maar ook om de nieuwste films te kijken. Voor 3 euro p.p. zit je met een large popcorn+coke combo naar Seven Pounds, Watchmen of The Reader (tip!) te kijken. Jammergenoeg wel de gesencureerde versies, want die overheid in Maleisie heeft het niet zo op porno.

Natuurlijk ook culture(e)l(er) geweest: De grootste moskee van KL gezien en de Petronas-towers bewonderd. Leuk, maar als je al in HongKong bent geweest weet je het wel. Dan is de Sushi-train stukken leuker. Altijd al een keer willen doen en eindelijk kunnen doen

Na drie dagen intens genieten doorgetrokken naar Melaka. Daar hebben we in het beste guesthouse tot nu toe gezeten. Heerlijke sfeer en heerlijke mensen. Dag erop doorgegaan naar Singapore.

En nu zitten we daar weer overheerlijk luxueus te couchsurfen. Nog sterker, deze log schrijf ik op de minibook die ik van Whiz heb gehad. Zit nu onder het genot van de muziek die uit onze cinema-set komt klappen te schrijven. Vandaag heeft z’n pa ons namelijk heel de dag rondgereden in z’n Mercedes S280. Hahaha, ik heb ook zo’n zwaar leven

John had trouwens antiek gekocht bij Christies van ene G Coupi (staat op de achterkant van het beeld) iemand enig idee wie de maker van dit beeld (gemaakt van klei) is? En dit is Levi’s blog.