Nafthali

“Lac Thien. De twee aanpalende restaurants zijn jaloers op Lac Thien en willen de zaak nadoen. Het echte Lac Thien wordt opengehouden door doofstommen die erg bedreven zijn in het begrijpen en begrepen worden. Wie gebarentaal spreekt, zal zich er zeker thuisvoelen!”

Als De Trotter dat zegt, dan wil ik daar wel eten! Of moeten we toch naar Lac Thanh, dat volgens The Lonely Planet het echte doofstommenrestaurant is? Of naar de buurman van Lac Thanh, Lac Thuan. We hebben er in ieder geval wel een dikke flessenopener aan overgehouden! (FILMPJE!)

Sinds een paar dagen in alweer in Hue. Een stad dat naast regen (meer dan Hoi An, Hiep Hoi…) en een PlayStation-area ook op cultureel gebied wat te bieden heeft. Eergisteren naar de Keizerlijke stad van Hue geweest en gisteren de graven van Khai Dinh en Minh Mang bezocht.

Het was even zoeken en daar wordt je nerveus van. Met nog maar drie druppels benzine in je motortje zwaar verdwaald in de heuvels aankomen is niet fijn. Gelukkig stonden Levi, Armand en ik bovenop een heuvel, dus konden we ons naar beneden laten rollen zodat we genoeg benzine overhadden om een benzine-station te vinden.

Afijn, na dik anderhalf uur zoeken kwamen we dan toch bij het eerste graf aan: Khai Dinh. Brute kitsch waar elke BN’er jaloers op zou zijn. Wie zo’n graf in Nederland laat bouwen wordt gegarandeerd voor gek verklaard. Wat the fuck moet je ook met een klein terracotta-leger voor je graf? Dan te bedenken dat Khai Dinh 30 vrouwen, 300 concubines (een net woord voor sletjes) en 142 kinderen had. Die gast had dus voor elke dag een vrouw, behalve voor z’n zomervakantie.

Het graf van Khai Dinh is het enige keizerlijke graf dat na de dood van de keizer in elkaar is geflanst. Nu had Khai Dinh ook wel wat anders te flansen, dus ik snap het wel.

Na Khai Dinh zijn we doorgeboekt naar het graf van Minh Mang, dat in tegenstelling tot Khai Dinh door de Trotter werd beloond met wel 3star-rating. Was die ook wel waard. Wat een baas boven baas Sinterklaas, wilde je Minh Mang een laatste eer bewijzen, moest je eerst door drie voorportalen heen, door twee rivieren zwemmen en 29 trappen lopen. Wajoooh…

Nu lijken Armand, Levi en ik heel cultureel te zijn, maar de afgelopen twee weken ben ik me toch wat meer gaan verdiepen in de ‘gewone’ cultuur. De volgende vragen kwamen bij mij op:

- Hoe poolt een Vietnamees? Die poolen niet, die biljarten
- Hoe goed kan een Vietnamees PlayStationen? Heel goed
- Wat voor bier drinkt een Vietnamees? Tiger Beer met ijs
- Kan de Vietnamese vrouw naast mij mij doofhoesten met alle snotspetters in mijn oor als ze d’r hand nooit voor d’r mond doet? Ja
- Welke Nederlandse voetballer zit op drumles? Mark Trommel
- Hoeveel films kan je gemiddeld in Vietnam op televisie kijken als het regent? Drie

Momenteel ben ik me aan het specialiseren in voetbalmoppen, da’s een leuke bezigheid als je je pooldag even niet hebt. Vanavond kachelen we naar Hanoi, om vanuit daar naar Ha Long Bay te gaan. Kerst vieren op het strand. *Op een irritant zang-toontje* Naaa!Naaa!Nanaa!Naaa!

Al twaalf punten voor m’n bucketlist, Quirie! En dit is Levi’s blog.