Het cadeau van C’tje


“Het is geel, maar het kan ook rood, blauw of paars zijn.” Tja… Eigenlijk kan het alle kleuren zijn. Daar word ik dus niet veel wijzer van, wel nieuwsgieriger. Twee weken lang heeft C’tje me laten gissen naar hét cadeau dat ik van haar zou krijgen. Ik heb geen nagel meer over.
Naast de geweldige kleuren-hint werd ik door nog iets anders geteased. “Deel twee is vandaag aangekomen, vrijdag krijg je cadeau.” Het kon niet missen, ik zou een papegaai met kooi krijgen!
Alle hints wezen erop; de vele kleuren (de papegaai), het tweede deel (de kooi) en het feit dat een papegaai op honden, vissen, katjes en adhd-hamsters mijn lievingsdier is! Samen met Bob had ik al een schroef in het plafond gedraaid. Dat mijn poster van Eva Mendez misschien ondergescheten zou worden door Harry (dat zou zijn naam worden) nam ik voor lief, Eva kon ik wel verhangen.
Vrijdagavond 19.46 uur. C’tje doet open, ik sta voor de deur met een glimlach van oor tot oor. Het zou ook het hallicunerende effect van de malaria-pil kunnen zijn, maar ik hoorde duidelijk een “lorre lorre koekie“.
“Alsjeblieft!” Vol trots loopt C’tje naar me toe met haar handen op d’r rug. Hmmzzz, achter haar rug past nooit een kooi. Een seconde later ligt er een pakje van 18 keer 12 centimeter voor me. Hmmzzz, daar past nooit een papegaai in.
“En? Wat vind je er van?” Tja, de dvd van Elizabethtown zat nog niet in mijn collectie, maar ik ben enigszins teleurgesteld dat ik geen Harry heb gekregen. De avond volgt met een nog grotere teleurstelling, Eagle Eye. Een avondvullende film, daar is dan ook alles mee gezegd.
Tegen twaalven ben ik weer thuis en plof op de bank. C’tje wil graag haar foto-album van Chersonissos laten zien. Jooh, daar maak je me blij mee. Foto’s van hoe jij worden gehunted door dronken gasten. Aardig blijven, aardig blijven: “Ja, ik heb het album al twee keer gezien, maar nog niet met jouw verhaaltjes erbij”.
Ze legt het boek op m’n schoot. Ja hoor, ze heeft zelfs een foto van zo’n dronken sukkel op de voorkant van het boek geplakt. En gadver, hij lijkt op mij. Nu ik wat beter kijk, die dronken sukkel, dat ben ik! En de titel; in dezelfde krulletters als Chersonnisos geschreven, maar dan staat er ‘Voor Michiel’. M’n mesencephalon heeft me dik in de steek gelaten. C’tje heeft me hard geflasht. Hoe had ik ooit durven denken dat… De gedachte stop ik maar diep weg. Ik gloei van binnen en Harry kan me gestolen worden. Dit is veel leuker!

De poster van Eva Mendez kan blijven hangen! Joehoe! Thanks to Berrie: Arie-Willem LSD
1 Comment(s)
Comments RSS TrackBack Identifier URI
Geef een reactie







Wat lief