De kogel is door de kerk, de lakmoesproef heeft plaatsgevonden, kortom, ik heb een keuze gemaakt waaraan een consequentie zit. En dat zuigt, dat zuigt heel hard, want die consequentie heeft ook weer consequenties. Die zijn dan wel wat minder pijnlijk, maar nog steeds auw. Alsof Newton’s Wieg bezig is; op een gegeven moment is de energie verdwenen.

Keuzes maak ik al heel m’n leven, elke dag. Pizza of pasta? Jason Mraz of Mars Volta? Boven of onder? De ene keuze is wat makkelijker te maken dan de andere. Vandaag heb ik een keuze gemaakt die ik helemaal niet makkelijk vind. Iedereen die mij een beetje kent, begrijpt dat ik dan doel op een keuze in de relationele sfeer. De keuze tussen pizza of pasta is snel gemaakt, de consequentie van die keuze namelijk niet zo groot: Stinken uit je bek los je op door je tanden poetsen, that’s it.

Een keuze die als consequentie heeft dat je een persoon verliest waarom je heel veel geeft is daarentegen niet 123 gemaakt. Tenminste, niet bij mij, daar kan ik dagenlang over piekeren. Uiteindelijk moet ik dan toch een besluit nemen, uit zelfbescherming, want anders maak ik mezelf gek. Of, de keuze wordt voor je gemaakt. Pats, sta je weer met beide benen op de grond. Dat heb ik liever, dat iemand anders een keuze maakt. Nu heb ik het gevoel: is mijn keuze de consequentie wel waard?

Zoals de wind waait, waait haar jasje. Wind, stop met waaien.

(3 REACTIES)
augustus 12th, 2008
Subs: Plurale tantum, Van alles, Vlinders enzo.