Nafthali

Laat ik een ding duidelijk maken. Ik heb géén hekel aan hockey. Prachtige sport. Vrouwen die met een houten stok achter een kunststof balletje aanrennen. Tenminste, dat is de bedoeling. Waarom naar Fabulous gaan, als je dezelfde meisjes vanuit je klapstoel met je maten en een kratje bier over de kunst-weide heen kan zien rennen, om vervolgens naar de koeienveiling aka kantine te gaan?

Nou, ze lijken allemaal zo erg op elkaar. Het lijkt wel een fabriek waar de Hans Textiel-onderbroeken door de machine in elkaar worden gezet, allemaal hetzelfde. Op de club: no problemo, maar als dat in het dagelijkse leven door-echo’t, thank you very Izzy.

Uiterlijke kenmerk van de vrouw: staartje, grote oorbellen óf pareltjes, paardenlach en een shawl. Tadaa! Het zal wel handig zijn tijdens het sporten, maar voor een pot nat ga ik de ParkTerminal wel in, ISA’s zat.

De mannen kunnen er ook wat van. Middellang haar in een scheiding, polo of dure blouse, lid van het corps en een continue verbranding van het gehemelte. Althans, zo praten ze. Ultiem cliché-persoon van 2008: Michael.

Derrie, ik kan het gewoon niet verkroppen. Ik krijg jeuk aan mijn ogen, een branderig gevoel in mijn mond en krijg spontaan roos, bekakte allergie heet dat fenomeen denk ik.

Ik hoor het je denken: “Naf, waar de fak maak je je druk om?”Inderdaad, ik ga er ook niet dood aan. Ieder z’n ding. Ik bijt nagels en wordt Michelle genoemd vanwege m’n haarbandje. Maar mensen, support me. Mijn vriendin wil op hockey. Check die feestjes op YouTube: WAAAAAH!!!

Mona Boordevol is zo niet boordevol met fruit.